ورزش در کجای معارف قرار دارد؟

(این مطلب از روزنامه هشت صبچ گرفته شده است)

نویسنده: بیان

ورزش در کجای معارف قرار دارد؟

یکی از موضوعات مهمی که در کنار دیگر نابه هنجاریها در کشور مان تا حال به آن توجه چندانی صورت نگرفته و فعالیت های این بخش درست محسوس نبوده و در پرده ابهام باقی مانده، ریاست تربیت بدنی وزارت معارف است. در واقع فعالیت های این بخش در کنار دیگر بخش ها، برای گروه های سنی کودکان، نوجوانان و جوانان مکتبی سرنوشت ساز و حیاتی است. در این دوره پسران و دختران در مرحله رشد قوه جسمانی، دماغی و روحی قرار داشته و برای حفظ سلامتی بدن شان به اجرای اعمال حرکی نیاز بیشتری داردند. چنانچه پژوهشگران جامعه شناسی قرنها پیش به این نکته مهم پی برده و گفته بودند که پیش از تربیه دماغی، تربیه جسمی صورت گیرد، و یا تربیت اعضای بدن باید همزمان با مغز شکل گیرد. گروه های سنی از کودکی تا عنفوان جوانی نظر به غریزه فطری که در وجود شان نهفته است، اشتیاق بیشتری به حرکات جسمانی نسبت به فعالیت های مغزی که باید تا ساعتها ساکت بمانند و گوش کنند، وجود دارد.

اکنون در مکاتب دنیا فعالیت های تربیت بدنی و ورزش نظر به ارزشمندی ویژه از جایگاه ویژه یی برخوردار است. اگر نگاهی ژرف به برنامه آموزشی مکاتب جهان نماییم، خواهیم دید که برای هر گروه سنی مضامین ویژه با آموزگاران آگاه و با ساعات بیشتر آموزشی در هفته در نظر گرفته شده است. به گونه مثال میتوان از مکاتب جاپان نام برد که برنامه های ورزشی در صنوف ابتدایی 102 ساعت را در یک سال تعلیمی اختصاص داده اند؛ در حالی که در افغانستان برای صنوف ابتدایی، کدام برنامه مشخص آموزشی اصلاً وجود نداشته و در صنوف بالایی این مضمون در یک هفته یک بار و در یک سال تعلیمی 36 ساعت را در نظر گرفته اند که بیشتر آن به ساعات روز گذرانی و بیکاره گی مبدل شده اند. آیا عقل سلیم این را می پذیرد که با یک ساعت درسی 35 تا 45 دقیقه یی در هفته، ورزش در معارف رشد آنچنانی نماید؟ بگذریم از اینکه هر استاد تربیت بدنی در مکاتب هر مضمون یا هر بازی را بر اساس سلیقه خودش به شاگردانش آموزش میدهد، یا اینکه ورزش از سالها بدینسو در برنامه آموزشی مکاتب در حاشیه قرار داشته و بارها از دانش آموزان خواسته شده که در ساعات ورزش نوت های دیگر مضامین را به اصطلاح پوره کنند.

از اینکه کشور مان در وضعیت خوبی اقتصادی قرار ندارد، بیشترینه کودکان، نوجوانان و جوانان ما که علاقمند به ورزش هستند، بخاطر نبود امکانات اقتصادی، نمیتوانند به باشگاه های خصوصی رفته و تمرینات شان را به پیش ببرند.

اگر کاستی ها و نارسایی های ورزش را معارف بر شماریم، به صدها صفحه نیاز است. در یک و نیم دهه پسین ورزش در معارف فراموش شده و بیشتر کسانی که سکاندار معارف کشور بوده اند، با تاسف چیزی از ورزش نمیدانستند و همین عدم آگاهی از ورزش و ارزشهای ورزش زمینه های حاشیه راندن و فراموش کردن ورزش در معارف را فراهم ساخته است. امید که رهبری جدید معارف که بارها از جانب شماری از حلقات به عنوان یک وزیر توانمند معرفی شده، در عرصه ورزش معارف به عنوان خاستگاه و پرورشگاه اصلی ورزش کشور اندکی توجه کنند و با استخدام افراد آگاه و توانمند در مدیریت ورزش معارف و با ایجاد طرح و تطبیق برنامه ها و راهکارهای جدید در رشد، بالنده گی، اعتلا و ترویج ورزش در میان شاگردان مکاتب تلاش بیشتر نموده  تا زمینه آینده درخشان برای فرزندان کشور فراهم ساخته شود.

ورزش در هفته یی که گذشت

لیگ تکواندو به دور پنجم رسید

پنجمین هفته رقابتهای لیگ تکواندو پنجشنبه گذشته با دیدار 24 تیم در جمنازیوم کمیته ملی المپیک برگزار شد. در دیدار نخست احمدی با امتیاز 5 مقابل صفر از سد خیبر گذشت، علیزی با 4 مقابل صفر خانه ستاره ملی را شکست داد، منیر احمد با 5 مقابل صفر جوانان جنگلک را مغلوب کرد، وزارت داخله با نتیجه 4 مقابل صفر بر غرغشت به پیروزی رسید، تیمهای رضا امینی و شهید بلخی با دو گول به تساوی رسیدند، تمیم هوتک 3 صفر هاشمی را عقب زد، سمنت خانه با 3 مقابل یک از بیات شکست خورد، سالنگ آسمایی 3 صفر کاپیسا را شکست داد، بازگشایی 5 مقابل صفر کاپیسا را شکست داد، سپین غر 3 مقابل یک از سلیمان نعیمی شکست خورد، داکتر نجیب با 3 مقابل صفر میهن هوتک را شکست داد. چون تیمهای احمد ظاهر و محسن وفا حاضر به رقابت نشدند، امتیازهای شان از طرف گروه داوری صفر اعلان شد.

کابل بانگ قهرمانی زونها را به نام خود رقم زد

در بازی نهایی رقابتهای فوتبال زون ها، کابل بانک با دو گول زده و یک گول خورده، استقلال هرات را شکست داد و به قهرمانی رسید. رقابتهای فوتبال زون ها از طرف فدراسیون فوتبال با شرکت تیمهای استقلال هرات، کام ایر بلخ، احمدشاه بابای کندهار، ستاره ننگرهار، اتاقهای تجارت پروان، ارمان بغلان، کابل بانک و خوست در شهر قندهار برگزار شده بود و یازده روز ادامه یافت با قهرمانی کابل بانک به فرجام رسید. برای قهرمان این رقابتها علاوه از کپ قهرمانی، یک عراده موتر کرولا از طرف شرکت گرین یونایتد داده شد. تیم میزبان کپ اخلاق را گرفت و کام ایر به عنوان تیم برگزیده این رقابتها شناخته شد. قابل یادکرد است که همه مصارف این رقابتها از طرف شرکت مخابراتی ام تی ان پرداخت شده بود.

سنگ بنای یک ورزشگاه در جلال آباد گذاشته شد

سنگ تهداب یک ورزشگاه دوشنبه توسط آقای محمد ظاهر اغبر رییس کمیته ملی المپیک و آقای گل آقا شیرزوی والی ننگرهار در شهر جلال آباد گذاشته شد. این ورزشگاه به مساحت 18 با هزینه تقریبی دو میلیون دالر از بودجه انکشافی ریاست تربیت بدنی و ورزش اعمار میگردد.

در مبارزه با فساد اداری، المپیک را فراموش نکنید

در مبارزه با فساد اداری،

المپیک را فراموش نکنید

سازمان تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک در هر کشور به عنوان ارگانهای مهم و با ارزش از جایگاه ویژه یی برخوردار هستند. جدا از این که این دو ارگان در عرصه پیشرفت ورزش فعالیت می کنند و برای کسب افتخار تلاش دارند، دید دولتها به این ارگانها به عنوان یک برج تبلیغاتی قوی در عرصه پیشرفت فرهنگ قابل توجه است؛ زیرا بیشتر جوانان و نسل بالنده به گونه یی غیرمستقیم، متاثر از فعالیتهای ارگانهای ورزشی قرار دارند.

در کشورهای پیشرفته، ورزش به گونه یی دیگری مطرح است و به نحوی بر اقتصاد و سیاست گذاری ها اثر می گذارد، اما در کشورهای جهان سوم شاید به دلیل نبود امکانات گسترده آموزشی و تفریحی، بیشتر به عنوان یک جاگزین در محراق توجه بوده است. اما این توجه بیشترینه توسط مردم است و موجودیت هزاران هزار ورزشکار و باشگاه هایی که از کم ترین امکانات و سهولت های ورزش برخوردار اند، اما مملو از ورزشکار خود نشاندهنده این واقعیت است. در کشورهای جهان سومی به همان پیمانه که مردم علاقه مند ورزش اند، به همان پیمانه دولتمداران علاقه یی به ورزش ندارند و همواره آن را فراموش کرده اند؛ شاید یکی از دلایل این بی علاقه گی مشغولیت بیشتر در شغلهای پردرآمد باشد.

زمانی که به این مهم می اندیشی، در می یابی که این شیوه غیر عقلانی حتا در ارگانهای ورزشی کشور وجود دارند. این ارگانها همواره با دهل و سرنا مثلا کسب یک مدال برنز را از یک رقابت محلی که شمار کشور های شرکت کننده از سه تجاوز نمی کند، بزرگترین دستآورد می داند، و یا به گذاشتن چند گل پلاستیکی در راهروهای المپیک مباهات می کند و همه تجربه هایشان از محور گل و گل کاری و کاهگل فراتر نمی رود؛ همانند هیچ کاره یی که خود را همه کاره و عقل کل معرفی میکرد و اندک معلوماتی در مورد مار داشت و اگر کسی ازش در مورد فیل میپرسید، میگفت که فیل حیوانی است که خرطوم آن مانند یک مار است و پس از همین جمله به سخنرانی در مورد مار میپرداخت و یا اگر کسی در مورد زرافه میپرسید، گردن دراز زرافه را به مار تشبیه می کرد و باز هم همان سخنرانی در مورد مار را از سر میگرفت.

در این روزها، همه از مبارزه با فساد اداری گپ میزنند، بیشتر کسانی که خود تا گلو در فساد غرق اند، بلندتر از دیگران هیایو برپا کرده اند. دولتمداران کشور که گفته میشود آمده اند تا جامعه را بسازند و فرهنگ سالم را رواج بدهند و گویا میخواهند فساد اداری را از ارگانهای افغانستان برچینند، آیا گاهی فکر کرده اند که ارگانهایی به نام ریاست تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک که میبایست دو ارگان جدا باشند و فعالیتهای متفاوت را برای بالنده گی ورزش افغانستان ارایه کنند، سالهاست که در فساد غرق اند. آیا گاهی فکر کرده اند که ارگانهایی که به گونه مستقیم سرنوشت صدها هزار ورزشکار ما به نحوی به آن وابسته است، در فساد غرق است.

سرو صدای مردم که از فساد به ستوه آمده اند، گوش شنوایی نیافت، اما پس از اینکه آقای کرزی در دومین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به پیروزی رسید، فشارهای جامعه جهانی از دیوارهای ارگ ریاست جمهوری با سرعت عبور کرد و همان بود که رییس جمهور منتخب در حضور رهبران جهادی و چهره های نام آشنای محبوب و غیرمحبوب افغانستان برای نخستین بار به جستجوی راه های بیرون رفت از فساد گسترده اداری و مبارزه موثر با فساد اداری یاد کرد و خود را متعهد به اجرای آن کرد. بگذریم از این که شماری از کسانی که در این کنفرانس جمع شده بودند، خود به گونه یی از طرف ارگانهای عدلی و قضایی و شماری از رسانه هایی داخلی و خارجی متهم به فساد اند.

اگر به مظاهر فساد با دید ژرف نگریسته شود، میتوان گفت که ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک بهترین نمونه این عرصه است. اگر فساد تنها به ساختن بل های تقلبی و قراردادهای آنچنانی که آگاهان امور کمتر از خود نشانه یا مدرکی گذاشته اند، محدود نشود و مشمول حق تلفی، خودکامه گی، سو استفاده از صلاحیت دولتی، سو استفاده از سفرها، به جیب زدن عصریه ها و جیب خرچ ها و سفرخرچ های بی بضاعت ترین قشر جامعه هم فساد پنداشته شود، بدون شک دستگاه ورزش که در مدال آوری شهره آفاق است در این زمینه نیز به مدال دست می یابد و جایگاه نخست را به دست می آورد.

المپیک افغانستان تا جایی در ذهن دولتمردان واژه ناشناخته است، که یکی از افراد بی کفایت به اصطلاح مدیران کشور، شانزده سال تمام بر گرده این اداره حکمروایی کرد و ورزش افغانستان را صدها سال به عقب راند و اگر ضرورت این فرد بی کفایت در جایی دیگر احساس نمیشد، بدون شک تا شانزده سال دیگر مجال بیشتر برای خرابی ورزش افغانستان می یافت و پیکر نحیف و زخمی ورزش ما را بیشتر از این زخم میزد. این در حالیست که در بیشتر ادارات دولتی، وزیر، رییس یا آمر، بیشتر از یک یا دو سال به اصطلاح تاب نمی آورد. اما در المپیک پس از بابای ملت، زیادترین ریکاردار کار در اداره دولت از مرز شانزده سال گذشت و مقام نایب قهرمانی را به دست آورد. بگذریم از اینکه پس از شانزده سال، باز هم ورزشکاران ما چانس مدیری که بیشتر از کاهگل کاری و کارهای نمایشی به زیرساختارهای ورزش کاری بکند، نیافته اند و آنچه که از قراین و معامله ها و داد و ستدهای پشت پرده معلوم شاید تا سالهای زیادی هم این چانس را نیابند.

گزینش و حمایت گسترده شماری از مدیران بی کاره و نالایق، خودخواه و سو استفاده جو در راس شماری از فدراسیونها که تنها میخواهند سفر بروند، سفرخرج، جیب خرج  و عصریه ورزشکاران را به جیب بزنند و فخر فروشی کنند، تنها بخش کوچکی از فساد در این اداره است.

با تاسف که فساد از مدت‌ها پيش در ورزش ما ريشه دوانده است و حضور برخي عوامل و همگرایی زبانی، منطقه یی و تنظیمی در اين عرصه از مدت‌ها پيش روشن بوده است؛ حال باید در انتظار بود و دید که با این همه فشارهای جامعه جهانی و وعده های بلندبالای آقای کرزی، مشکل کمیته ملی المپیک حل خواهد شد یا نه. آیا رییس جمهور می تواند با تمام قدرت براي برچيدن سفره یی كه شماری با ولع بر سر آن ايستاده ‌اند، اقدامي عملي و عاجل نمايد؟

و گپ آخر اینکه اگر یکی از مسوولان مطبوعاتی آقای رییس جمهور که چندی پیش در میز گرد یکی از رسانه های دیداری با شیوه های غیرعلمی وظیفه تبلیغ و دفاع از گل و گلکاری و کاهگل المپیک را به عهده گرفته بود و با رهبری المپیک پیشینه دوستی فراوانی نیز دارد، این را بخواند، مطمین استم که این نبشته به رییس جمهور نمی رسد.

قانون گذار قانون شکن

قانون گذار قانون شکن

ساخت و تطبیق قانون بدون شک یکی از بزرگترین نمادهای رشد شعور و عقلانیت انسان از بدو پیدایی تا تکامل است. در هیچ جای دنیا عدم تطبیق قانون و خلاف ورزی در مقابل قانون به اندازه افغانستان وجود نداشته است. بر بنیاد گفته های شمار از صاحبنظران یکی از دلایل عمده دولت افغانستان در مبارزه با تروریزم و مواد مخدر نبود قانون فراگیر و همه جانبه و عدم تطبیق قانون توسط مجریان قانون یا قوای اجراییه بوده است. اما چیزی که افغانستان را بیشتر از هر کشور دیگر رنگ تفاوت میبخشد اینست که در این جا تنها مردم نیستند که به دلایل مختلف قانون را نادیده می گیرند و یا تنها قوای اجراییه نیست که در تطبیق قانون تعلل میکند و یا بنا بر مللاحظاتی از تطبیق قانون طفره میرود، بل این شماری از قانون گذاران ما استند که بیشتر از هر کس دیگر به قانون شکنی دلبسته گی داشته باشند و بیشتر از هر ارگان دیگر با سو استفاده از موقف قانون گذاری به خود شهرت کاذب و امتیاز دست و پا می کنند و قانون را میشکنند.

ورزش در افغانستان واژه به حاشیه رانده شده یی است و اگر همین چند مدال از اینسو و آنسو نداشته باشیم، شاید درب کمیته ملی المپیک را نیز همانند درب کتابخانه عامه ببندند و چند روز پس آن را نیز به یکی دیگر از شرکتهای بازرگانی واگذار کنند. در این میان عدم توجه آنچنانی و کارشناسانه شورای ملی در عرصه ورزش یا بی تفاوتی بوده، یا کم ارزش دادن و هر از چندگاهی هم معامله گری های ناشیانه. حضور یکی دو نیمچه ورزشکار یا بهتر است گفت نمیچه ورزش خوش که شاید زمانی یک رقابت فوتبال یا بسکتبال را تا پایان دیده اند، دلخوشی ورزشکاران ما شده بود. ورزشکاران ما با ساده دلی فکر می کردند که حد اقل با حضور و فعالیت این نیمچه ورزش خوشان شاید ورزش هم راهی به بالا بیابد و از حاشیه بدر آید و به متن بیاید، اما با دریغ و درد که چنین نشد و همین یکی دو نیمچه ورزش خوش به جای اینکه برای رشد و بالنده گی ورزش و شفافیت در عرصه ورزش آستین بالا بزنند، در عوض با کسب امتیاز یک سفر خارجی یا قیچی کردن نوار یک مکان ورزشی همه نارساییهای ورزش را، همه حق تلفی های عرصه ورزش را، عدم مدیریت و ناتوانی رهبری ورزش را و دهها مشکل دیگر ورزش را که تا دیروز از رسانه های دیداری و شنیداری فریاد می کردند و برایش گلو پاره می کردند و یقه میدریدند، به یکباره گی فراموش کرده و به تبلیغ بیکاره گی های سردمداران ورزش آغاز کرده و به این هم بسنده نکرده اندیشه های متعهد به ورزش را میخواهند با شیوه های مختلف زیر فشار قرار بدهند. این قانون گذاران به عوض اینکه برای ایجاد ساختارهای ورزش، شایسته سالاری و سپردن کار به اهل کار و تطبیق قانون کار کنند، میخواهند غیر مسوولانه نهال قانون را از ریشه بخشکانند، بگذریم از اینکه نمیدانند که حق و حق گویی را نمی شود با تطمیع و فشار از بین برد. ایکاش که این بار چند متعهد ورزش بتوانند با همکاری گسترده ورزشکاران به عنوان نماینده گان ورزش افغانستان در شورای ملی برگزیده شوند و کاری برای بهبود ورزش بکنند.

دزدی که رییس شد

آرین خیبر رییس انجمن تکواندوی جیدوکوان افغانستان

دزدی که رییس شد

فساد اداری به عنوان یکی از دشواری های بحران زا در پس از سقوط امارت طالبانی و به حیث یکی از ویژه گی های مهم و اساسی در بدنام سازی نظام نوپای افغانستان به حساب می آید. رجحان دادن منافع شخصی بر منافع ملی، استفاده از امکانات دولتی برای سرنگونی موانع در سرراه اعمال ناشایست، عدم پاسخدهی از عملکردها در وظایف حکومت و... خصیصه های مهم و زیربنایی اساسی فساد در ادارات است که بنابر گماشتن چهره های استفاده جو، بیسواد، خاین به منافع ملی به حیث یکی از چالش های مهم برای حاکمیت در افغانستان قد علم نموده است. تشکیل حکومت های ائتلافی، نصب افراد بنابر مصلحت های اتنیکی، فشار جنگ سالاران بر فضای سیاسی و در کل گسترش فرهنگ کریح معافیت زمینه را برای برخی از باندها و گروه های شریر مساعد ساخت تا با استفاده از هر نوع ترفند و مانورهای فرا گرفته طی هرج و مرج سی ساله مهره های غارتگر و خاین به منافع ملی را در پست های به اصطلاح لقمه آور جابجا نمایند. گسترش فساد در افغانستان به حدی است که مجامع بین المللی کشور مان را در قطار دومین کشور آگنده با فساد در جهان تثبیت کرده و برای ادامه کمک های شان به محو این پدیده شوم شرط می گذارند. گونه های متعدد فساد اداری توسط مجریان حاکمیت، از طرف رسانه های متعهد و واقعی به کرات افشا گردیده است. اما بنا بر نبود قانون و بی توجهی شمار زیادی از اعضای شورای ملی بعنوان مرجع قانون ساز، راهبرد بجا و فراگیر در مقابل این پدیده شوم ایجاد نشده است.

بدیهی است که نظام ورزش افغانستان به عنوان یکی از مفسدترین ارگانهای دولتی نیز مبرا از فساد نبوده و نیست. در هفده سال سیاست هژمونیستی بر فضای ورزش کشور، جغرافیای ورزشی افغانستان نیز بر ویروس غارت ها و اندوختن سرمایه های قارونی ملوث بود و به کمال تاسف که این پروسه تا حال نیز با شدت آن جریان دارد. صرف نظر از اینکه طی این مدت زمان ورزشکاران افغانستان با چه چالش ها و چه سد ها و موانع بر سر راه رشد شان بنابر برخورد های سمتی، زبانی، اتنیکی و زیاده تر از همه تنظیمی و گروهی مواجه بوده اند، بحثی است که پرداختن با آن به زمان بیشتری نیاز دارد. ولی آنچه به عنوان یکی از مظاهر فساد و غارت در ورزش افغانستان بر همگان هویداست، فدراسیون در فساد غرق تکواندو است که در زیر چنبر مدال های افتخار آمیز قهرمانان تکواندو کشور مان که برحق نتیجه سعی و تلاش شباروزی استادان و مربیان و کوشش و عرق ریزی های خودشان است، پنهان مانده است . آری

در مورد این فدراسیون و طرح های نامعقول و غیر ملی این فدراسیون بار ها و بارها مطالب گوناگونی در رسانه های چاپی، شنیداری  و تصویری کشور به نشر رسیده شده است، اما این بار آقای غلام ربانی ربانی رییس نامنهاد فدراسیون تکواندو در پی اقدامات غیر قانونی و اعمال منفی و نامطلوب و گرفتن امتیازات مادی از ورزشکاران افغانستان،  دهها هزار دالر را به بهانه فیس اسناد درجات تکواندو از فدراسیون جهانی از نزد صدها تکواندو کار این رشته در مرکز و ولایات، اخذ نموده و به حساب بانکی خودش افزوده است. این در حالیست که از پروسه جمع آوری فیس و جریان ریا و هنگامه دروغ اخذ اسناد، حدود دو سال تمام سپری میشود و تا حال نه از اسناد کمربند خبری است و نه از سرنوشت پول های به سرقت رفته خبری.

گفته می شود که فدراسیون جهانی تکواندو که به عمق توطیه ها و فساد گسترده مالی در فدراسیون ناملی تکواندو افغانستان و ماهیت درونی و هویت اصلی رییس تقلبی این فدراسیون پی برده است، به هیچ وجه حاضر نیست اسناد کمربند را به صدها تکواندوکاری که دو سال پیش فیس آن را پرداخته اند، بدهد.

قبلا نیز شماری از تکواندو کاران به خاطر سرنوشت اسناد و چگونگی استرداد پول هایشان بار بار به مجریان تحمیلی فدراسیون تکواندو مراجعه نموده اند، که با جواب تند و خشن مواجه شدند.

سلسله سو استفاده ها که از دیر زمانی با نصب آقای ربانی توسط یک تعداد افراد زورگو و کلاشینکوف بدست بر مسند فدراسیون تکواندو آغاز یافته بود، با وقاحت بی نظیر و پررویی بی مانند تا حال نیز ادامه دارد. موارد گوناگون اختلاس، غارت، دزدی، چور و چپاول با حمایت شماری از اهرم های قدرت در درون دولت و به ویژه نهاد المپیک صورت گرفت است که با تاسف بنا بر جبر زمان و پوشش سیطره یی فرهنگ کریح معافیت در نظام نوپا و به اصطلاح دموکرات افغانستان هیچ برخورد قانونی با همچو اشخاص صورت نگرفته است.

طی هشت سال  حکمروایی ربانی بر امپراطوری تکواندو، سیطره نفوذی برای تضعیف خانواده تکواندو آغاز گردید و این پروسه برای موفقعیت های بعدی و تلاش برای هدف کریح «همه چیز برای ما» تا حال نیز ادامه دارد.

ربانی با استفاده از تهدید، تطمیع، جور آمد و زدوبند و معامله با مقامات کمیته ملی المپیک، توانست که خود را یک بار دیگر بر تکواندوی کشور تحمیل کند. حمایت مافیایی رهبری المپیک از این غده سرطانی تکواندو تا جایی است که آقای اغبر رییس المپیک کشور در روزهای نخست آمدنش به المپیک او را یک شخص بی تربیت، بی بندو بار و فاقد ویژه گی های یک رییس فدراسیون میدانست و انتخابات کذایی او را نیز رد کرد، اما فقط چند روز بعد همه چیز به یکباره گی تغیر کرد و عاقلان دلیل این تغیر را نیک میدانند.

هیچ تکواندو کار شامل در سفر های خارجی طی فرمانروایی ربانی خان به یاد ندارند که پول سفر خرچ ایشان را جناب رییس صاحب فدراسیون به طور کامل پرداخته باشد. هزاران دالر سفرخرچ که از جانب المپیک باید به ورزشکار پرداخته میشد، توسط ربانی به یغما برده شده است.

در هر مسابقه به بهانه فیس تیم، فیس بازیکن، فیس جریمه، فیس عریضه و ده ها بهانه دیگر، صد ها هزار افغانی برعلاوه پرداخت مصارف مسابقات و رویداد های ورزشی توسط کمیته ملی المپیک، را به جیب زده است.

آیا واریز کردن هزاران دالر پول از موسسات بین المللی، تجار ملی، بانک ها، سفارتخانه به حساب بانکی که تنها خودش حساب آن را میداند، فساد اداری نیست؟

آیا سو استفاده و به جیب زدن عصریه، جیب خرج و سفر خرج ورزشکاران فساد اداری نیست؟

آیا به جیب زدن پول به بهانه گرفتن اسناد کمربند فساد اداری نیست؟

آیا به گفته آقای رییس جمهور، میتوان با معاش دولتی که ربانی آن را هم ندارد و یا با سفر خرج چند سفر، چند خانه و آپارتمان و موتر خرید؟ آیا این فساد اداری نیست؟

آیا اشاعه فاشیزم سمتی، زبانی، اتنیکی و منطقه یی خلاف منافع ملی و از عوامل اصلی فساد اداری نیست.

اختلاس در فدراسیون تکواندو افغانستان به حدی رسیده است که قیاس آن را نمیتوان به قلم بنویسم، اما جای دریغ و افسوس اینجاست که نمیدانم آقای محمد ظاهر اغبر رییس کمیته ملی المپیک که بی میل نیست به عنوان یکی از خدمت گذاران راستین ورزش شناخته شود، بر بنیاد کدام معیارها و یا زد و بندها به یکباره گی تغیر نظر داد و اکنون به یکی از اصلی ترین حمایت کننده های آقای ربانی مبدل شد. هر چند گفته میشود که ربانی در فدراسیون تکواندو با حمایت اغبر تحمیل شد و ربانی در عوض در انتخابات کذایی ریاست المپیک خوبی را با خوبی جبران کرد و این همکاری ها همچنان ادامه دارد.

حالا دیده شود که آقای ظاهر اغبر باز هم بخاطر پیوندهای آنچنانی نظاره گر این حالت اسفبار خواهد بود و باز هم دست زیر الاشه می نشیند و معامله می کند و یا به عنوان فرد شماره یک رهبری ورزش افغانستان، به خواست ورزشکاران و تعهد رییس جمهوری مبنی بر مبارزه موثر با فساد کاری می کند. تنها وجدان پاک و بی آلایش و فراگیر میتواند گزینه دومی را برگزیند.

فرهنگ معافیت بر پیکر نحیف ورزش

غرجی

فرهنگ معافیت بر پیکر نحیف ورزش

در این روزها وضعیت در ورزش افغانستان به ظاهر آرام و معمولی به نظر می رسد. ورزشکاران به سفرهای خارجی می روند، سالن های ورزشی یکی پس از دیگری افتتاح می شوند، انتخابات ریاست فدراسیون ها پشت سر یکدیگر برگزار می گردد و هزاران فعالیت دیگر که در این آرامش ظاهری خانه ورزش در حال انجام است. و مهمتر از تمامی اینها همانطور که در جریان هستید چندی پیش انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک افغانستان نیز برگزار شد و رییس کنونی از حالت انتصاب به رنگ انتخاب در آمد. اما زمانی که اندکی عمیق تر به کارهای در حال انجام نگاهی بیندازیم، پی میبریم که در پشت این همه رنگ بازی حکایت های شومی نیز خوابیده است. حکایتی هایی که سر در گریبان شماری از مقامات بلند پایه دولتی نیز دارد. زمانی که می خواهی سر نخ را بیابی پی میبری که زیر کاسه نیم کاسه یی است و وضعیت ورزش کشورمان آنچنان که فکر می کردیم هم خوب نیست. ورزشکاران ما به سفر می روند اما چه دستاوردهای بحث برانگیزی برای ما به ارمغان می آورند، مکانهای ورزشی افتتاح میشوند اما با کدام پول و چگونه و با چه کیفیت، انتخابات ریاست فدراسیون ها برگزار می شود اما کی ها و با چه شفافیتی به کرسی ریاستها تکیه میزنند و در پایان انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک برگزار شد اما با چه اصول و قانونمندی. در شرایط حساسی که کشور ما در آن قرار دارد و عقب مانده گی پس از سه دهه جنگ های داخلی؛ کار موثرتر، با فکر و برنامه ریزی دقیق تر و همچنین بدون حیله و فریب و نیرنگ را تقاضا دارد، نه آنکه در پشت هر کار به ظاهر مفید دسیسه یی و سو استفاده یی خوابیده باشد.

یکی از صاحبنظران اروپایی عرصه ورزش باری گفته بود که اگر آمد و شد غیر قابل کنترول پول و دخالت کارگزاران سیاست و سیاست بازان در ورزش نهادینه شود، دیگر باید از ورزش دست شست. با تاسف آمد و شد غیر قابل کنترول پول و دخالت کارگزاران سیاست و سیاست بازان در ورزش ما رخنه کرده است. به گونه مثال همین چند ماه پیش در زمان کمپاین های انتخاباتی ریاست جمهوری افغانستان، دیدیم که رییس به اصطلاح انتخابی المپیک با قوم و خویش و دوستان که بیشتر شان با آمدن او در المپیک وظیفه دار شده اند و آهسته آهسته در فدراسیونها راه پیدا می کنند برای یک کاندید مشخص که حتا نتوانست با تبلیغات المپیکیان نیز به پیروزی برسد، چه تبلیغاتی را به راه انداختند و به گونه غیر قانونی از همه امکانات مادی و معنوی دولتی برای این کمپاین سود جستند. آیا وظیفه رهبری ورزش افغانستان کارهای نمایشی و راه اندازی کمپاین انتخاباتی است یا مدیریت سالم عرصه ورزش. فرهنگ معافیت بیشتر از هر چیز دیگر بر پیکر نحیف و زخمی ورزش سایه انداخته است. یکی شانزده سال تمام ریاست المپیک را قباله می گیرد، دیگری المپیک و فدراسیون را ارث اجدادی خود میداند، یکی نصب گلهای پلاستیکی را دستاورد بزرگ ورزش میداند و دیگری عصریه و جیب خرج و سفر خرج ورزش کاران را به جیب میزند و از آن به عنوان حق مسلم خود یاد می کند، یکی ورزشکاری را به قتل میرساند و دیگری از قاتل دلجویی می کند، یکی با هیچ شایسته گی در راس قرار میگیرد و دیگری با هزار ترفند هزاران دالر به جیب میزند و این سریال همچنان ادامه دارد.

فوتبال گول باران شد و از گل باران باز ماند

بیان

فوتبال گول باران شد و از گل باران باز ماند

چندي قبل رقابت های فوتبال مقدماتي جام ملت هاي آسیا در رده جوانان در عراق برگزار گردید، تیم فوتبال افغانستان، یکی از شرکت کننده گان این رقابت ها بود که در گروه خویش در برابر تیم های عربستان، كويت، عراق، هندوستان و عمان قرار گرفت و در نتیجه، از سوی حریفانش گول باران شد و از صعود به دور بعدی باز ماند.

همزمان با آغاز رقابت های فوتبال در عراق، رقابت های فوتسال داخل سالون مرحله مقدماتی جام ملت های آسیا در ویتنام برگزار شد، تیم فوتسال افغانستان در این بازی ها ، در برابر تیم های قرغزستان، ترکمنستان و تاجکستان نیز با تفاضل گول های باور نکردنی، تن به شکست داد.

در گذشته نیز تیم های فوتبال کشور مان در رقابت های برون مرزی چنین خاطرات تلخی را با خود به وطن آورده اند. چنانچه چند سال پیش باری رییس جمهور حامد کرزی نیز خطاب به مسوولین ورزش کشور گفته بود که تیم های فوتبال دیگر کشور از حریفان شان 2 تا 3 گول می خورند، اما تیم افغانستان از حریفان شان 9 تا 10 گول می خورند.

این شکست ها در حالی صورت می گیرد که با توجه به پیشینه فوتبال در افغانستان، توجه و حمایت مداوم از سوی فدراسیون بین المللی و کنفدراسیون آسیایی فوتبال، شرکت های بازرگانی و علیرغم حمایت مالی دولت افغانستان که از سوی ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش وکمیته ملی المپیک پرداخت می گردد، که مجموع مبالغ آن سالانه بر صد ها هزار دالر امریکایی می شود. کارمندان این فدراسیون در هشت سال گذشته در پهلوی دیگر مصروفیت های شان ماهانه مبالغ هنگفت دالری به عنوان معاش ماهوار از فدراسیون فوتبال افغانستان دریافت می کنند، این در حالیست که دست اندرکاران دیگر فدراسیون های ورزشی کشور، فعالیت افتخاری داشته و با وجود اینکه هیچ معاش نمی گیرند، اما بیشترینه در رقابت های برون مرزی دست آوردهای خوبی هم داشته اند.

هرچند فدراسیون فوتبال افغانستان در طی سال های گذشته، رقابت های گزینشی را در رده های مختلف سنی مردان و زنان میان ورزشکاران مرکز و شماری از ولایت ها، راه اندازی نموده و تا حدی توانسته اند، تیم های مختلف را تشکیل دهند، اما زمانی که در رقابت های برون مرزی شرکت می کنند، بیشتر با دست خالی به وطن بر می گردند و امید هموطنان شان را به یأس مبدل می کنند، که دو شکست پی در پی در یک مقطع زمانی خود گواه راستین این گفته است.

این فاجعه ورزشی در حالی رخ می دهد که ما هم اکنون در عرصه فوتبال خویش، مربیان ورزیده و کار کشته، ورزشکاران با استعداد، میدان های مناسب ورزشی و هم امکانات تدارکاتی لازم را رد مقایسه با همه رشته های ورزشی در اختیار داریم.

عده یی از کارشناسان عرصه فوتبال کشور، حضور ضعیف و شکست های پی در پی فوتبال افغانستان را در میدانهای بین المللی بیشتر نبود استراتیژی و برخورد سلیقه یی مسؤولین فدراسیون فوتبال با مربیان و ورزشکاران و تا حدی فضای تک تازی بعضی از اعضای رهبری فدراسیون فوتبال، میدانند.

به عنوان یکی از علاقه مندان فوتبال از مسوولین فدراسیون فوتبال و رهبری ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش و کمیتۀ ملی المپیک میطلبم که به خاطر بالنده گی فوتبال در افغانستان و به خاطر کسب افتخار به کشور مان دست از خود کامه گی ها و ندانم کاری برکشیده، در تلاش گزینش مربیان متعهد و ورزشکاران پر تلاش شوند، تا از یک سو فوتبال ما سیر صعودی خود را بپیماید و از جانب دیگر حد اقل با شمار کمتر گول ها به وطن برگردند تا واژه ها گل باران با گول باران جا عوض کنند.

ورزش در هفته یی که گذشت 18 دسمبر

چهره چهار تیم برتر روز نخست مشخص شدند

هجدهمین دوره رقابتهای گزینشی تیم ملی والیبال کشور با حضور 185 ورزشکار از چهارده ولایت افغانستان در چهره شانزده تیم روز گذشته آغاز شد. در نخستین روز این رقابتها تیم های جهان از کابل، منتخب بلخ ، ننگرهار و سره میاشت موفق به پیروزی در برابر حریفان خود شدند. در این رقابتها که به صورت دوره یی و در دو گروه هشت تیمی برگزار می شود، در نهایت دو تیم نخست از هر گروه راهی مرحله نیمه نهایی می شوند. فدراسیون والیبال کشور می گوید در پایان این رقابتها 30 ورزشکار برتر جواز حضور در تمرینات تیم ملی افغانستان را به دست خواهند آورد. قرار است تیم ملی والیبال به زودی برای شرکت در پیکارهای جنوب آسیا که به میزبانی بنگلادیش برگزار میشود، راهی داکه شوند.

 بانو تکواندوکاران برتر راهی بنگلادیش می شوند

رقابتهای گزینشی تیم ملی زنان تکواندوی کشور که به خاطر شناسایی چهره های برتر برای شرکت در رقابتهای جنوب آسیا که قرار است به زودی در بنگلادیش برگزار شود، با شناخت بهترینها به پایان رسید. لیلا حسینی در وزن اول ، شفیقه کارگر در وزن دوم ، حسینا عظیمی در وزن سوم و نیلا احمدی در وزن چهارم با برتری در برابر تمامی رقیبان شان جواز حضور در پیکارهای جنوب آسیا را به دست آورند. در این رقابتها با شرکت دوازده ورزشکار برگزار شده بود.

 افغانستان حذف گردید و هند با شکست مالدیو قهرمان جنوب آسیا شد

در مرحله پایانی ششمین دوره رقابتهای فوتبال قهرمانی جنوب آسیا، هندوستان با پیروزی در ضربات پنالتی چهارمین عنوان قهرمانی این پیکارها را به نام خود  رقم زد. هرچند در سراسر بازی هیچ توپی از خط دروازه ها عبور نکرد، اما هندوستان در ضربات پنالتی و با درخشش دروزاه بان خود با نتیجه سه بر یک مالدیو را شکست داد. تیم ملی فوتبال افغانستان در مرحله گروهی رقابتهای جنوب آسیا از این دو تیم با نتایج یک بر صفر و سه بر یک شکست خورد و موفق به صعود از گروه خود نشد. ملی پوشان فوتبال در سالهای 1997، 1999 و 2005 نیز عنوان قهرمانی رقابتهای جنوب آسیا را به کشور شان به ارمغان برده بودند..

 کرکت بورد افغانستان متهم به نژادپرستی شد

اتحادیه کرکت افغانستان که توسط شماری از دست اندرکاران کرکت ایجاد شده است، در نخستین روز فعالیتش، کرکت بورد افغانستان را به نژاد پرستی محکوم کرد. شماری از پیشکسوتان ورزش کرکت افغانستان در یک کنفرانس مطبوعاتی فعالیت رسمی اتحادیه کرکت افغانستان را اعلام کردند و دلیل اصلی ایجاد این اتحادیه را کمک و راهنمایی کرکت بورد افغانستان در پیشبرد وظایف شان دانستند. به عقیده آنان پس از منحل شدن فدراسیون کرکت و روی کار آمدن کرکت بورد افغانستان این نهاد مستقل و غیروابسته، توانمندی لازم را در اداره کرکت کشور از خود نشان نداده است. قابل یاد کرد است که با وجود تلاشهای زیاد هیچ یک از مقامات کرکت بورد کشور حاضر به ابراز نظر در این مورد نشدند.

 بانو ورزشکاران بسکتبال فرار نکرده اند

کمیته ملی المپیک امروز با حضور بانو ورزشکاران بسکتبال در مراسمی ویژه، صحبت فرار ورزشکاران بسکتبال را عملا تکذیب کرد. مراسمی تشکیل داد و با این کاراش عملا صحبت فرار ورزشکاران زن افغانستان را تکذیب کرد. تیم ملی دوازده نفری بانو ورزشکاران بسکتبال کشور چندی پیش با چهار نفر همراه به دعوت فدراسیون بسکتبال امریکا که بدون شک حرفه یی ترین ورزشکاران بسکتبال جهان را با خود دارد، راهی امریکا شده بودند و پس از پانزده روز به کشور برگشتند. چندی پیش شایعه فرار عده یی از اعضای تیم بر سر زبانها افتاده بود. فرار ورزشکاران در گذشته به این شایعه قوت بیشتری بخشیده بود. در افغانستان همواره فرار ورزشکاران از دید رسانه ها و مردم پنهان نگهداشته شده است، اما این نخستین بار است که کمیته ملی المپیک به گونه رسمی از فرار نکردن ورزشکاران در مراسم ویژه یی سخن می گوید. قابل یادکرد است که تمامی هزینه سفر تیم ملی بسکتبال زنان کشور به امریکا که بیشترینه جنبه تمرینی داشته، به عهده فدراسیون بسکتبال کشور میزبان بوده است.

 بهترین های کاراته برای رقابت های جنوب آسیا برگزیده شدند

رقابتهای گزینشی تیم ملی کاراته مردان و زنان که صبح دوشنبه در سالن کمیته ملی المپیک با حضور هفت ورزشکار زن و 46 ورزشکار مرد از هشت ولایت به صورت لیگ برگزار شده بود، با شناخت ورزشکاران برتر به فرجام رسید. قرار است که تیم ملی کاراته افغانستان چندی بعد با پنچ ورزشکار مرد و دو ورزشکار زن راهی یازدهمین دوره رقابتهای جنوب آسیا شود. سال گذشته تیم ملی کاراته کشورمان از دهمین دور رقابتهای جنوب آسیا موفق به کسب دو طلا ، یک نقره و دو برنز شده بود.

نویسنده: خپلواک (این مطلب از روزنامه هشت صبح گرفته شده است.)

حامد علمی با بحثهای غیرعلمی

 

آقای محمد ظاهر اغبر که چند روز پیش با یک حرکت ماهرانه، انتخابات ریاست المپیک را به شکل زیرزمینی و مافیایی راه اندازی کرد و وعده یی را با تطمیع، عده یی را با تهدید و عده یی را با وعده و وعید به سوی خود کشاند و خود را به عنوان رییس المپیک انتصاب کرد، از چندی بدینسو به خاطر به رسمیت شناختن خودش به عنوان رییس انتخابی المپیک دست به هر طرف انداخته است. یکی از کارهایی که آقای اغبر بدان دست یازیده است، خریداری چند عدد سخنگو و چند قلم جارچی و مدافع است. یکی از این جارچیان آقای حامد علمی است که با بحث های غیرعلمی و در حالی که کوچکترین آگاهی در عرصه ورزش ندارد، به دفاع ناشیانه از عملکردهای غیرقانونی آقای اغبر میپردازد. آقای حامد عملی چند روز پیش در یکی از برنامه های زنده تلویزیون تمدن به سخن پردازی های ناشیانه پرداخت و گپ هایی ناشیانه یی را که از آقای اغبر در چند روز فرا گرفته و حفظ کرده بود، ناشیانه تر به مردم گفت. بگذریم از اینکه یکی از به اصطلاح پیشکسوتان که در انتخابات المپیک جایکی برایش در نظر گرفته شده است نیز در این برنامه با وقاحت تمام چند گلدان گل پلاستیکی و سبزه را بزرگترین دستآورد رییس به اصطلاح انتخاب شده المپیک عنوان کرد.

آقای علمی تا جایی در مورد دست آوردهای آقای اغبر که بیشتر پا آورد است در فشانی کردند که انتخابات زیرزمینی ریاست المپیک را بزرگترین ابتکار آقای اغبر نام نهادند و مردم را ناآگاه از روند انتخابات دموکراتیک عنوان کردند. حتما به نظر آقای علمی روند دموکراتیک انتخابات یعنی برگزاری انتخابات به ابتکار رییس، به گونه زیر زمینی، با تطمیع و تهدید و وعده و وعید و سو استفاده از صلاحیت های مالی و اداری و ...

آقای علمی در دفاع های ناشیانه با استفاده از ضمیر «ما» ادعا دارد که ما کس دیگری را در افغانستان نداریم تا عهده دار این پست شود و میگوید که همین ریش سفیدها اند که ورزش زنده است. نخست اینکه آقای علمی مگر غیر از آقای ورزش کسی را میشناسند که اینطور با قاطعیت از نداشت کادر و انسانهای توانمند در عرصه ورزش افغانستان سخن می زنند، دو دیگر اینکه آقای علمی باید بدانند که ورزش افغانستان تنها با کار سامان مند و ابتکار و مسوولیت پذیری به جایی می رسد؛ داشتن ریش سفید یا ریش سیاه هیچ گره ورزش را باز نمی کند.

آقای علمی در حالی مشکلات انتخابات ریاست المپیک را جزیی میداند، که این انتخابات خلاف همه معیارهای پذیرفته ملی و بین المللی صورت گرفته است و سنگِ کجی است که اگر قرار باشد تا ثریا هم برود، کج است و معوج.

تازه امروز دانستم که آقای عملی در ازای سخنان غیرعلمی که در تلویزیون تمدن ابراز کردند، عضویت شورای رهبری المپیک را نیز به دست آورده اند که گوارایشان باد. احتمال دیگر نیز وجود دارد که آقای علمی به شرط دفاع های ناشیانه پیش از پیش به این سمت انتخاب شده باشد که باز هم گوارایش باد.

زورگویی در فدراسیون تکواندو همچنان ادامه دارد

رقابتهای نونهالان تکواندو که از چند سال بدینسو، به خاطر نداشتن پلان و تقویم در فدراسیون تکواندو به حال خود باقی مانده بود و برگزار نشده بود، سرانجام پس از خواستهای مکرر مکرر استادان تکواندوی کابل، راه اندازی گردید. فدراسیون تکواندو که معیار تعیین سن را داشتن بیست و هشت دندان و نداشتن موی زیر بغل تعیین کرده بود، نونهالان زیادی را که معیار خودساخته رییس نام نهاد فدراسیون تکواندو را نداشتند، از رقابتها محروم کند و از این جهت شمار زیادی از تکواندو کاران نونهال از شرکت در رقابتها باز ماندند. این در حالیست که رییس به اصطلاح فدراسیون تکواندو که غیرقانونی و خلاف تمام اصول، اساسات و پرنسیب های ورزشی از دیر زمانی بر مسند فدراسیون تکواندوی افغانستان تکیه زده است، بنا بر خصومت های شخصی که با رییس انجمن تکواندوی جیدوکوان افغانستان دارد از ورود اعضای این انجمن به مسابقات جلوگیری نمود و تیم جیدوکوان از لست اعضای شرکت کننده رقابتها بدون کدام دلیل موجه و قانونی حذف گردید.